چاپ        ارسال به دوست

يزد

مهتاب السادات میرجلیلی

آفتاب زندگیم، چه زود پشت ابرها پنهان شدی و تمام دنیایم را شبی تیره و تار فرا گرفت... پرستوی مهربانم، این دنیا برایت کوچک بود و به سوی آسمان پرواز نمودی. عمری حیات بخش زندگی من بودی و با رفتنت هم به انسانهای دیگر حیات بخشیدی زندگی ما با نبودت دیگر زندگی نیست اما کسانی در این دنیا هستند که با مهربانیت نفس می کشند و زندگی می کنند خنده از لبان ما خشک شد اما گل خنده بر لبان خانواده هایی شکفت که تا عمر دارند دعای خیرشان پشت سرت خواهد ماند زندگی من، به زندگی باز نگشتی اما زندگیت را بخشیدی و زندگیهایی را بازگرداندی. پرستوی من برای همیشه جاودانه خواهی ماند... (دل نوشته دختری برای بهترین مامان دنیا که خیلی زود ترکش کرد اما چه زیبا رفتنی شد پرواز پرستو...)


١٠:٥٢ - شنبه ١٣ آذر ١٣٩٥    /    عدد : ٣٩٥٢٦    /    تعداد نمایش : ٧٩٠



خروج




صفحات اجتماعی

آمار بازدیدکنندگان

بازدید از این صفحه : 36167 بار
بازديدکنندگان امروز : 6980 نفر
 
کل بازديدکنندگان : 16449469 نفر
 
بازديدکنندگان آنلاين : 11 نفر